Geschiedenis Vereniging het Zeeuws Melkschaap

Geschiedenis het Zeeuws Melkschaap

De oudste afbeelding van een melkschaap vinden we op het wereldberoemde schilderij uit 1432 van de gebroeders Van Eijck in de Sint Baafs kathedraal in Gent: Het Lam Gods. We mogen aannemen dat al gedurende tien eeuwen het melkschaap gehouden wordt als huisdier voor de productie van melk, kaas, wol en vlees.
Na de opkomst van de kunstvezels is de economische waarde van schapenwol gedaald tot onrendabel niveau. Hoewel lamsvlees van het melkschaap zeer smakelijk is, zijn er voor de vleesproductie speciale rassen ontwikkeld, zoals het Texelse ras. Maar voor de bereiding van schapenkaas is het melkschaap nog altijd favoriet.
Het Zeeuws melkschaap is eeuwenlang op kleine schaal gehouden in onze streken langs de Noordzeekust van Calais tot aan de Wadden. Elk gezin dat kon beschikken over een stukje grasland, hield één of twee schapen voor melk en kaas voor eigen gebruik.
Tot omstreeks een halve eeuw geleden kwam het melkschaap nog veelvuldig voor in Vlaanderen, Zeeland en Friesland. Nadien is het ras sterk achteruit gegaan. Gelukkig is nu de belangstelling voor dit waardevolle ras weer toegenomen.
Dit is onder meer te danken aan de toenemende interesse voor het melken van schapen en het maken van schapenkaas. De meest beroemde kaas ter wereld, de Franse Roquefort, wordt gemaakt van pure schapenmelk.